Van conferentie naar college

Vorige week vertelde ik dat ik naar de conferentie over de Heidelbergse Catechismus ben geweest. Dat was in Leuven, in het gebouw van de ETF. Hoewel het daar eigenlijk helemaal niet over catechismuspreken ging, heb ik juist door de andere perspectieven van waaruit de sprekers naar de HC keken, ook weer ideeën en inspiratie gekregen. Waardevol dus.

Toch zijn het vooral de contacten die ik er heb kunnen leggen die voor mij de conferentie waardevol hebben gemaakt.

Ik gaf al aan dat ik er jammer genoeg wel weer heel overprikkeld door was. Daar heb ik tot aan het begin van deze week nog behoorlijk last van gehad. Het blijft een moeilijke afweging of de winst van het weer naar ‘buiten’ treden opweegt tegen de ‘kosten’. Ik leef normaal zoveel mogelijk in mijn eigen vertrouwde omgeving en in mijn eigen structuur. Dat geeft de minste problemen. Dat is ook prettig (en heel hard nodig) om weer in terug te keren. Maar de contacten en de inspiratie die ik ‘buiten’ op doe, zijn ook wel heel mooi.

Woensdag heb ik in Apeldoorn een college voor prof. Baars verzorgd. Vorig jaar heb ik een recensie geschreven over de dissertatie van Kees van Dusseldorp (Preken tussen de verhalen). Ik ben ook naar een bijeenkomst van het homiletisch werkgezelschap geweest waarin dat boek besproken werd. Baars wilde graag een college over het thema ‘narratieve prediking’ en dat heb ik gisteren dus gegeven.

Ik was zo verstandig om het verhaal grotendeels uit te schrijven (na de laatste burn-out ben ik gewoon niet meer in staat om, zoals ik als docent altijd deed,  een hele les of een heel college uit mijn hoofd te doen. Die stress heb ik dus wel weten te vermijden. Toch kost het voorbereiden van zoiets veel concentratie en is het geven niet alleen spannend, maar ook intensief omdat ik probeer om toch zoveel mogelijk alle signalen op te pikken.

Ik heb het idee dat het wel gelukt is. Het was in ieder geval leuk om zo weer eens te doceren.

Ik was gelukkig met de trein gegaan. Na het college hadden alle prikkels me toch wel zo te pakken dat ik echt niet meer verantwoord naar huis had kunnen rijden. Ik heb nog steeds last van,  maar het zakt gelukkig wel weer af.

Het was ook leuk om tussendoor Reint nog even te spreken. Die zat stevig te studeren. Lekker even bijgepraat.

Al met al waren de afgelopen twee weken wel heel mooi, maar ook (veel te) intensief. Ik zal het de komende week echt rustiger aan moeten doen. Gelukkig hebben we overmorgen de Rustdag van de Koning en volgende week een koninklijke rustdag.