Te veel in één week

Dinsdag ben ik naar het promovendiberaad van de Gereformeerde Bond geweest. ’s Morgens twee heldere ervaringsverhalen gehoord van mensen die het promotietraject net hebben afgerond. Echt zinvol. Na de lunch waren er de vakgroepbijeenkomsten. Daar heb ik het hoofdstuk over het analysemodel gepresenteerd.

Ik heb veel opgestoken van de reacties die ik op mijn tekst kreeg. Er moet echt wel weer wat werk verzet worden, maar ik heb nu wel veel scherper wat ik precies wil en hoe ik dat kan bereiken. Heel waardevol.

De dagen daarna had ik heel hard nodig om bij te komen. Ik had deze week weer veel last van concentratieproblemen en van evenwichtsproblemen.

Vrijdag ben ik naar de studiedag over de toekomst van de preek geweest. Dat was in Kampen. De dag was georganiseerd naar aanleiding van het verschijnen van de nieuwe homiletiek van prof. Kees de Ruijter. De lezingen van dr. Theo Pleizier en dr. Ciska Stark waren heel verhelderend en zetten serieuze punten neer waar verder over nagedacht moet worden. ’s Middags waren er workshops en werd afgesloten met een preek.

Eigenlijk zou prof. Baars daar ook een lezing verzorgen, maar hij was helaas ziek. Jammer, want hij zou o.a. ingaan op de hoofdstukken waarin het gaat over de visie op de Schrift. Dit onderdeel van het boek van De Ruijter is deze dag nu eigenlijk helemaal buiten beeld gebleven. Dat is jammer, want op dat punt spelen zich in zijn boek wel belangrijke dingen af. Ik had graag de reactie van Baars daarop gehoord.

Het is duidelijk dat twee van zulke dagen in één week veel te veel is voor mij. Ik hoop in het vervolg zo wijs te zijn om dit niet meer te doen. Daarbij hoop ik ook dat er dan niet meer twee van zulke interessante thema’s in één week gepland worden… 🙂