Tussen tekst en tobberij

Het is weer even geleden dat ik een berichtje plaatste. Dat betekent niet dat er intussen niets is gedaan aan het onderzoek. Gelukkig niet. Ik heb aardig wat tekst geschreven. Van de eerste vier hoofdstukken is inmiddels een tweede versie af en van hoofdstuk vijf is die tweede versie in de maak.

Dat betekent niet dat die hoofdstukken helemaal klaar zijn. Ze moeten weer besproken worden en daaruit zal wel weer heel wat werk voortkomen. Ik ga er vanuit dat ze nog wel een keer helemaal bewerkt zullen moeten worden.

Ik ben blij dat het schrijven wel lukt. Het kost veel doorzetten, omdat het momenteel helemaal niet zo goed gaat met me. Het is echt tobben met het energielevel. Doet me weer sterk denken aan hoe het ging na de twee keer dat ik helemaal burn-out was. De hele dag trekken aan een lijf wat niet mee wil. Ook de fluittoon in mijn hoofd is niet goed voor de concentratie.

Dat ik toch vorder is voor mezelf een raadsel, maar wel een verblijdend raadsel. Het zal wel te maken hebben met het feit dat ik er erg naar uitzie om het onderzoek ook echt af te ronden. Nu de eindstreep in zicht lijkt te komen wil ik toch niet stoppen.

Ik las in het RD een interview met mr. D. Vergunst. Hij stelde dat de predikanten in de Gereformeerde
Gemeenten niet geneigd zijn om te reflecteren op de prediking. Hopelijk draagt mijn onderzoek er t.z.t. aan bij dat die reflectie toch op gang kan komen. Het is mijn opzet om de bevinding in de prediking zo helder te beschrijven dat er een goede basis is om er open over te kunnen spreken.

Verder maar weer …