Prikkels in het publieke en private domein

Vorige week maandag heb ik deelgenomen aan de studiedag ‘God in the public domain’ van de PThU in Amsterdam. Dat was een onderdeel van de graduate school. Deze dag was een extra dag voorafgaand aan de gelijknamige internationale conferentie. Er waren veel gasten van buitenlandse universiteiten en die gaven o.a. reacties op onderzoek zoals dat in Nederland aan de PThU wordt gedaan. In dat kader moest ook Kees een presentatie houden. Het was leuk om daar als vader bij te zijn. Eén van de leuke dingen die het gevolg zijn van het feit dat we daar allebei met een promotie bezig zijn.

Deze dag in het publieke domein had voor mij wel weer behoorlijk wat gevolgen. Na zo’n conferentie ben ik zo erg overprikkeld dat het echt een paar dagen duurt voor ik me weer normaal kan concentreren. Het zijn dagen waarop niet alleen de concentratie heel moeilijk is, maar waarop ook de constante fluittoon in mijn hoofd en het klemmen met mijn kaken (waarschijnlijk bijwerkingen van de medicijnen) heel vervelende vormen aannemen. Het private domein ondervindt dus behoorlijk wat invloeden van het optreden in het publieke domein 🙂

Op het privéterrein waren er ook zorgen en verdriet bij de mensen om ons heen. Ik vind het moeilijk dat de overprikkeling er dan vaak toe leidt dat ik bij de confrontatie met zorgen en verdriet van anderen het ervaar alsof ik wordt ‘leeggezogen’; het laatste beetje energie loopt er als het ware zomaar uit. Concreet betekent dat dan dat ik een soort ‘ziek’ word; ik voel me dan zo brak alsof ik een heel erge griep heb gehad. Dat was deze twee weken dus ook een probleem.

Ik heb op de momenten waarop het een beetje lukte een deel van mijn achterstand in het uittikken van mijn aantekeningen ingehaald. Dat is dan wel weer prettig. Het geeft je ook weer wat zicht op wat je allemaal hebt gedaan de laatste tijd. Ook niet verkeerd.

De analyses van de preken over Zondag 1 zijn door de problemen van de afgelopen twee weken wel heel langzaam gegaan. Ik hoop echt dat ik daar de komende tijd de laatste hand aan kan leggen.

Ik heb wel een paar weken kunnen genieten van het aanschaffen van een deel van de basisliteratuur. Ik had van een fonds 400 euro gekregen om boeken aan te schaffen voor mijn onderzoek. Ik heb zoveel mogelijk geprobeerd om tweedehands boeken te vinden, zodat ik nu ook echt een stuk van de basisliteratuur in huis heb. Leuk en vooral ook praktisch. Het scheelt weer bezoekjes aan universiteitsbibliotheken en dus ook heel veel prikkels. Voor mij echt een uitkomst.

Volgende week hoop ik een gesprek met mijn begeleiders te hebben. Dat is nog niet helemaal zeker omdat er mogelijk een agendaprobleem voor één van hen is. Ik ben wel benieuwd naar hun reactie op de resultaten tot nu toe.