Even pas op de plaats…

De aanpak van de woonkamer en de keuken heeft teveel van me gevraagd. Doordat we de benedenverdieping leeg moesten maken hebben we vier weken boven moeten bivakkeren. Daardoor was ons hele leven eigenlijk op zijn kop gezet. Daarnaast waren er steeds mensen in ons huis aan het werk en liepen bovendien regelmatig dingen anders dan gepland. Alles bij elkaar geen goede situatie voor een Asperger 🙂  Het resultaat is helaas dat ik nogal ontregeld ben en daardoor nauwelijks overeind kan blijven voor de normale dingen. Ik moet nu dus heel voorzichtig doen om te voorkomen dat ik niet helemaal terug zak in de problemen. Dat betekent dat het onderzoek nagenoeg stil ligt. De afspraak voor de bespreking van een aantal hoofdstukken heb ik moeten afzeggen (er is nauwelijks tekst om te bespreken, want ik kon me de achterliggende weken totaal niet concentreren). De ontregeling zorgt ook voor grote vermoeidheid.

Het resultaat van de aanpak van de benedenverdieping is mooi; dat het toch weer veel meer impact had op mijn Aspergerproblemen had ik zo niet voorzien. Het is allemaal veel kwetsbaarder dan ik dacht/hoopte. Ik blijf moeite houden met het inschatten van deze impact en van mijn eigen draagkracht.

Ik hoop heel erg dat het niet te lang doorwerkt in mijn dagelijkse omstandigheden, zodat ik binnen korte tijd weer in staat ben om in ieder geval iets substantieels aan het onderzoekswerk te kunnen doen.