Een moeilijke week

Over het onderzoek valt deze week niet zoveel te melden. Ik heb wel wat gelezen, maar dat is gewoon het vervolg van vorige week (en was gewoon weinig).

Deze week was voor mijzelf heel moeilijk. Ik heb heel erg moeten knokken tegen de depressiviteit. De afgelopen weken waren veel te druk (klussen, helpen verhuizen, bruiloft, etc.) en het was dus eigenlijk te verwachten dat het weer een keer mis zou gaan. Dat was dit keer weer heftig het geval. Moeilijk.

Ik heb geprobeerd om de dingen waar ik zelf wat aan kon doen aan te pakken. Na overleg met mijn begeleiding (van het maatschappelijk werk i.v.m. de Aspergerproblemen) heb ik mijn onderzoeksplanning aangepast, zodat ik niet het steeds het gevoel heb dat ik erg achterloop (ik ben de laatste anderhalve maand veel tijd verloren met alle gezinsomstandigheden). Het lukte me niet om die hobbel in mijn eentje te nemen. Accepteren en aanpassen blijft een kwetsbaar punt met Asperger.

Voor de komende maand ligt het accent vooral op het uitwerken van het kader van mijn onderzoek (geschiedenis van de Gereformeerde Gemeenten, theologische uitgangspunten, etc.). Dat moet de inhoud van hoofdstuk 3 worden.

Ik hoop dat ik, met de nieuwe planning, weer wat  grip op mijn doen en denken kan krijgen. Het belangrijkste doel van het onderzoek was immers juist om te werken aan meer zingeving,  zodat ik beter opgewassen zou zijn tegen de depressiviteit.

Hopelijk kan ik volgende week betere berichten posten.