De steekproef is klaar

Het was een heel karwei, maar nu is de steekproef toch klaar. En ik heb het niet voor niets gedaan. De resultaten maken duidelijk dat ik in het analysemodel in ieder geval wat aanvullingen moet doen. Ik heb voor het doen van de steekproef gekozen omdat ik wilde voorkomen dat ik belangrijke onderdelen in de analyse zou missen, en de resultaten geven aan dat het een goede keus was om deze extra hobbel in het onderzoek op te nemen.

Nu moeten de resultaten van de steekproef in een verslag worden verwerkt en worden opgenomen in hoofdstuk vier.

Ik hoop de komende week de delen van hoofdstuk vier in elkaar te passen en uit te laten lopen in het analysemodel. Daarmee is het hoofdstuk dan klaar en kan het naar prof. Baars gemaild worden. Hij zal daar op korte termijn op reageren.

Vóór het einde van het jaar moet ik het definitieve onderzoeksvoorstel schrijven. Dat zal op de vergadering van het college van hoogleraren 14 jan. 2013 besproken worden. Als het goed is wordt het onderzoek daarna officieel aangemeld.

Er zit dus flink schot in de zaak.

Ik mag terugkijken op een jaar waarin ik, ondanks alle zorgen, veel aan het onderzoek heb kunnen doen. Ik ben er, op aanraden van mijn begeleiding, mee begonnen om op die manier aan zingeving te werken. De hoop was dat daardoor het risico van de depressiviteit zou verminderen. Terugkijkend mag ik vaststellen dat het lijkt te werken; er is minder sprake van lange depressieve periodes. Reden tot dankbaarheid.