Perspectief

Het lijkt weer wat beter te gaan. Het is heerlijk om niet het grootste deel van de dag te hoeven vechten tegen moeilijke gedachten. Ik heb weer een straf regime, met ook overdag zo min mogelijk prikkels. Dat betekent dat ik veel tijd doorbreng op mijn ‘studeerkamer’. Niet omdat ik steeds bezig ben met mijn onderzoek, maar omdat ik daar heel weinig prikkels van buitenaf krijg.

Wat het onderzoek betreft gaat het nog niet zo als ik had gehoopt, maar het is heerlijk dat er weer wat vordering in zit. Als de verbetering doorzet zal dat ook wel weer opknappen. Ik ben bezig om overzichten te maken van de resultaten tot nu toe. Dat betekent veel ‘knip-en-plak-werk’ om citaten over dezelfde onderwerpen zo weer te geven dat een goede vergelijking mogelijk is. Door de concentratieproblemen gaat het niet snel, maar het vordert wel gestaag.

Ik ben deze week met verschillende vrienden wezen wandelen. Dat betekende, naast het werken aan verbetering van mijn conditie, ook dat ik goede gesprekken heb gehad. Het is mooi om ook hun ervaringen en verhalen te horen en de eigen dingen te kunnen delen. Verrijkend.

Al met al is er sprake van perspectief op verbetering.

Ondertussen zitten we in de periode dat we zomaar gebeld kunnen worden dat we opa en oma zijn geworden 🙂 Ook bijzonder. We hopen echt dat het allemaal goed mag gaan.