Om stil van te worden…

Aan het begin van het onderzoek dacht ik dat het voldoende was om kopieën te hebben van alle zondagsafdelingen die ik uit de HC zou gaan onderzoeken. Dat was een vergissing. Steeds vaker bleek ik ook de preken over andere zondagen in te moeten zien om dingen te controleren. Omdat al die bundels bij elkaar te veel zouden kosten, heb ik in de kerkbode gevraagd of mensen een verklaring hadden die ze niet gebruikten. Ik heb daarbij aangeboden om die evt. voor een klein bedrag over te nemen. Tot nu toe heb ik al acht verklaringen binnen en die kreeg ik allemaal gratis! Daar werd ik eerlijk gezegd een beetje stil van.

Afgelopen week heb ik het leeswerk voor de herziening van hoofdstuk 2, op één boek na,  helemaal afgerond. Ik hoop komende week aan het schrijven te gaan. Ik wil het graag op korte termijn afronden.

Maandag heeft het College van Hoogleraren mijn onderzoeksvoorstel goedgekeurd. Dat betekent dat mijn onderzoek op korte termijn officieel aangemeld zal worden. Ik ben blij dat dit nu rond is. Nu kan ik proberen fondsen te vinden voor de noodzakelijke aanschaf van literatuur en voor het bezoeken van conferenties over de HC. Ik hoop dit jaar (het jubileumjaar en daarom zijn er nogal wat conferenties) in ieder geval twee conferenties te kunnen bezoeken.

Woensdag heb ik in Apeldoorn een college van prof. Baars bijgewoond. Het is goed om op die manier ook wat mensen te spreken en om bij de TUA een beetje mijn weg te leren vinden. Het was ook goed om over de stof van dat college – pastoraat bij rouw en rouwverwerking – met elkaar na te denken.

Na dat college ben ik in het huisje van Reint en Laura wezen klussen. Het schiet nu lekker op. Als het zo doorgaat is alles in ieder geval op tijd klaar.

Ik gaf eerder al aan dat het niet zo goed gaat en dat ik steeds meer last heb van erge vermoeidheid. Jammer genoeg gaat dat nog niet beter. Hopelijk kunnen we na de bruiloft (over anderhalve week) ons ritme weer wat beter oppakken en kan ik zelf dan in ieder geval weer wat beter mijn structuur houden. Dat is wel heel hard nodig, want zo gaat het niet goed.