Over dragen van dozen en gevolgen, maar ook over dankbaarheid

Het was een pittige week. Niet zozeer doordat er veel moest gebeuren, als wel doordat wat ik heb gedaan me gewoon heel veel energie kostte.

Dinsdag heb ik Reint  geholpen met verhuizen. Ik was al vroeg op weg gegaan met Jannie’s auto (die heeft een trekhaak) en een aardig karretje. Dat zijn gewoon al twee bronnen van veel prikkels. Mijn eigen auto is een automaat (dat scheelt heel veel prikkels bij het rijden), dus ik moest weer wennen aan het schakelen, en rijden met een karretje vind ik toch een soort spannend. Het kost me gewoon meer energie.

De dag zelf ging gelukkig goed. Het is gelukt om alles over te brengen naar hun nieuwe huisje. Een leuk huisje! Ik heb bij het sjouwen e.d. geprobeerd om mijn been te ontzien; dat is aardig gelukt. Jammer genoeg kun je je hoofd niet zo makkelijk ontzien. Ik was uiteindelijk heel blij dat ik weer thuis was en dat ik mijn concentratie bij het rijden kon houden.

De dagen daarna waren moeilijk. Niet alleen omdat ik gewoon helemaal op was, maar ook omdat ik dan erg moet knokken tegen depressieve gedachten. Ik kan dan maar moeilijk verwerken dat ik zo weinig kan hebben en dat dit soort dingen zo’n enorme impact hebben op mijn dagelijks leven. Omdat ik dit van te voren wist heb ik vorige week vrijdag al met mijn begeleiding kunnen kijken hoe ik hier het beste mee om kon gaan. Dan kun je in ieder geval proberen om te voorkomen dat het je te veel gaat beheersen.

Gelukkig heb ik nog wel wat kunnen werken. Bij stukjes en beetjes heb ik toch een behoorlijk deel van het vierde hoofdstuk afgerond. Er moeten nog wel twee grote delen, maar dit is meer dan ik in de huidige omstandigheden had durven hopen.

Gisterenmiddag ben ik naar de installatie van Bram de Muynck geweest. Hij is benoemd als lector Christelijk leraarschap aan Hogeschool De Driestar. Hij hield een lezing waarin hij o.a. zijn plannen voor de komende vier jaar uiteen zette. Waardevol dat dit soort onderzoek gedaan wordt! Ik vond het fijn om er bij aanwezig te zijn, al heb ik er door alle prikkels vannacht wel weer erg veel last van gehad.

Deze week kreeg ik een reactie van één van de methodologen die ik gevraagd had om naar mijn hoofdstuk 2 te kijken. Hij heeft het grondig bekeken en had verbeterpunten en ook adviezen. Daar kan ik zeker weer mee aan de slag. Hij gaf ook aan dat hij een eventuele herziene versie van dat hoofdstuk ook nog wel een keer zou willen doornemen. Bijzonder aardig!

Ik kreeg deze week ook nog tips binnen met betrekking tot het hoofdstuk over de visie op de prediking binnen de Gereformeerde Gemeenten. Dat waren heel waardevolle adviezen. Ze zullen me wel weer werk bezorgen, maar het zal de uiteindelijke kwaliteit zeker ten goede komen. Echt bijzonder, zoals mensen me van alle kanten willen helpen door op mijn werk te reageren.

Vandaag zal ik  weer een beetje moeten bijkomen. Ik hoop nog wel een begin te maken met het volgende deel van hoofdstuk vier.