Bezig met het zetten van een grote stap

Tot nu toe heb ik me een beetje verkeken op de hoeveelheid werk voor hoofdstuk 3. Het is echt een heel karwei om een goede beschrijving te geven van de context van het onderzoek.

Ik heb deze week heel veel gedaan. Meer dan de helft van het derde hoofdstuk is in eerste versie klaar. Dat betekent dat ik niet alleen een kort overzicht van de geschiedenis van de Gereformeerde Gemeenten heb geschreven, maar dat ik inmiddels ook een uitgebreide beschrijving heb gegeven van de visie op de prediking. Dat stuk is in eerste versie helemaal klaar.

De rest van hoofdstuk 3, het deel over het genadeverbond, het deel over het geestelijk leven (standenleer etc.) en het deel over de leerdienst, bestaat inmiddels al in allerlei basisformuleringen, maar vraagt nog wel behoorlijk wat schaafwerk.

Ik ben dus bezig met het zetten van een heel grote stap. Ik hoop, om in de beeldspraak te blijven, komende week mijn voet weer stevig op de grond te zetten en daarmee het hoofdstuk in eerste versie helemaal af te ronden. Dan heeft het meer tijd gevraagd dan ik had gedacht, maar voor mijn gevoel staat het nu ook stevig overeind.

Verder heb ik deze week de recensie van het proefschrift van Kees van Dusseldorp afgerond. Dat geeft ook een goed gevoel.

Ik zit tussendoor een beetje te wachten op de reactie van mijn begeleider op hoofdstuk 2. Het is altijd prettig om te weten of je op de goede weg bent of dat je nog aanvullend onderzoek moet doen.

Ik ben inmiddels zo’n jaar aan het onderzoek bezig. De resultaten zijn tot nu toe boven verwachting. Ik ben het onderzoek begonnen op aanraden van mijn begeleidster van het maatschappelijk werk (in verband met mijn depressieve problemen); het heeft me inderdaad meer zingeving gegeven en het plezier dat ik in het onderzoek heb stimuleert me ook op andere terreinen. Reden tot dankbaarheid.