Voorzichtig de goede kant op

Gelukkig gaat het weer wat beter. Ik heb deze week wat kunnen studeren en ben weer beter in staat om depressieve gedachten te corrigeren. Ik ben nog wel steeds heel erg moe.

Eén van de dingen waar ik in het onderzoek tegenaan loop is dat het nog niet meevalt om een objectieve beschrijving te geven van de visie op de prediking in de Gereformeerde Gemeenten. Veel literatuur daarover is geschreven door mensen die zich tegen deze visie verzetten (en is soms dermate negatief getoonzet dat er tekort wordt gedaan aan de objectiviteit) of het is literatuur die geschreven is als reactie op kritiek en waarin de accenten dan tamelijk polemisch worden aangezet. Ik doe mijn best om daar tussendoor te komen tot een redelijk objectieve beschrijving, maar ben me ervan bewust dat ook mijn eigen ervaringen en visie bij het bestuderen om de hoek komen kijken.

Om niet alleen voor het onderzoek te lezen probeer ik ook wat andere boeken en tijdschriften door te nemen. Ik ben nog steeds bezig in Lichaam en Geest van Christus van Van de Beek, maar lees nu even in De passie van de hoop van prof. Den Hertog. Ik ben er eerder niet aan toegekomen (het boekje is al van een aantal jaren terug), maar wilde het toch graag een keer lezen. Het voelt alsof ik weer terug ben in mijn studietijd. Het boekje gaat o.a. over prof. Ter Schegget (daar heb ik colleges bij gevolgd) en prof. Kuitert (in mijn studietijd spraakmakend door zijn boeken).

Deze week kwam ook de nieuwe Sofie binnen. Zag er wel goed uit; lekker tussendoor voor het weekend.

Al met al: het gaat de goede kant op. Ik hoop dat ik er zo weer bovenop kom.