Niet verschoven, maar versprongen; een theoloog op krukken

Afgelopen dinsdag hadden we een meeloopdag bij Jorina (revalidatiecentrum De Hoogstraat). Daar heb ik meegedaan met oefeningen en bij een nogal forse sprong heb ik mijn knie ernstig gekneusd. Ik kon (en kan) er helemaal niet meer op staan. Voorlopig mag ik mijn been niet belasten en daarna moet ik heel voorzichtig beginnen om hem te gaan gebruiken. Als ik niet voorzichtig genoeg ben, waarschuwde de dokter, dan begint het weer opnieuw. Uitkijken dus.

Ik ben deze week dus wel wat vertraagd begonnen, en ik was ook al niet heel erg fit (migraine-achtig), maar ik heb nog wel aan het onderzoek gewerkt. Ik heb een paar irritante karweitje opgepakt om op die manier al die tijd op de bank toch zinvol te vullen. Zo ben ik begonnen om alle literatuur die ik gebruikt heb tot nu toe in te voeren in programma Endnote. Dat gebruik ik om die gegevens te verwerken in evt. voetnoten en in een literatuurlijst.

Wat het lezen betreft: ik ben zo’n beetje aan het eind met het leeswerk voor de methodologische kant van de voorbereiding. Dat betekent dat ik waarschijnlijk komende week dat deel van het eerste deel van mijn verhaal kan gaan schrijven. Ik kijk er naar uit!

Ik heb ook het boek van John van Eck (In het hart gezien) uit gelezen. Boeiend! Vanmorgen kwam er nieuwe leesstof: ik kreeg een recensie-exemplaar van het proefschrift van Kees van Dusseldorp (die hoopt op schrikkeldag te promoveren in Kampen) over narrativiteit in de prediking. Lijkt me erg interessant en ik denk dat ik er ook voor mijn onderzoek weer wat aan kan hebben. Ik zal er t.z.t. dus een recensie over moeten schrijven voor het blad Wapenveld (zie: www.wapenveldonline.nl).

Komende week wil ik ook starten met wat schrijfwerk over de visie op de prediking in de Gereformeerde Gemeente. Dat is nodig om een kader aan te brengen bij mijn onderzoek en om beter zicht te krijgen op de benodigde onderzoekscategorieën bij de preekanalyse.

Druk bezig dus, al gaat het allemaal wat langzamer. Gelukkig niet echt geveld dus en naar mijn idee niet verschoven, maar wel versprongen. Maar: ook op krukken valt er nog veel te bereiken! Al mag het natuurlijk niet aankomen op ‘leunsels en steunsels’… 🙂