Het was het waard, maar kostte veel

In het weekend heb ik Lichaam en Geest van Christus, van A. van de Beek uit gelezen. Ik heb nog wel even de tijd nodig om het voor mezelf te laten bezinken. Soms zegt hij de dingen prachtig, soms zegt hij prachtige dingen en soms is het ook prachtig dat hij de dingen zegt die hij zegt. Hij geeft veel te denken, maar prikkelt ook tot tegenspraak.

Dinsdag ben ik bij het promovendiberaad van de Gereformeerde Bond geweest. Maarten Wisse heeft ons daar op een heel directe manier laten kijken naar onze eigen plaats en functioneren in het onderzoek waar we mee bezig zijn. Bij momenten een behoorlijk confronterende blik op wat je aan het doen bent en op hoe je dat doet. Ik heb er veel van geleerd (en ben nog steeds bezig om er over na te denken).

Ook goed om daar mensen te spreken die zich bezig houden met aanverwante onderwerpen of juist met een heel ander soort onderzoek. Je kunt erg veel van elkaar leren. Zo’n dag levert veel tips en adviezen op en je krijgt ook veel (positief) kritische vragen. Ik heb ook daar heel veel aan gehad.

Het blijft wel moeilijk dat zulke dagen me zo buitensporig veel energie kosten. De enorme hoeveelheid prikkels die je te verwerken krijgt gaat ver boven wat ik kan hebben. De nacht en de dag erna waren verschrikkelijk (lang geleden dat ik zo aan de grens was) en eigenlijk ben ik nog steeds niet op mijn gewone niveau van functioneren. Ik vind nog steeds dat het dat zeker waard was, maar de prijs voor dit soort dingen is wel erg hoog.

Ik heb deze week geen reacties binnen gekregen op het werk dat ik tot nu toe gedaan heb. Dat vind ik jammer (dan had ik daarmee aan de slag kunnen gaan), maar hopelijk komen die op korte termijn nog wel.

Tussendoor ben ik bezig geweest met wat werk aan hoofdstuk 4. Gezien wat ik hier boven vertelde is dat natuurlijk niet veel geweest, maar ik heb de lijn wel te pakken. Als ik weer helemaal opgeknapt ben hoop ik weer op het gewone tempo vooruit te kunnen gaan.